Misselijkheid tijdens hardlopen

Misselijkheid, braken, boeren, brandend maagzuur, oprispingen en diarree zijn manifestaties van maag- en darmstoornissen. Niet iedereen ervaart deze symptomen. In ernstigere gevallen wordt de maag erg langzaam geleegd (gastroparesis) en kunnen voedingsstoffen en water niet in de bloedstroom worden opgenomen. Als dit langer dan een uur of twee duurt, beginnen mitochondriën af te sterven vanwege een gebrek aan koolhydraten en elektrolyten. In een wedstrijd resulteert dit normaal in ernstige vermoeidheid en/of een behoorlijk lager tempo.

De inname van teveel koolhydraten (meer dan 100 gram per uur) of onvoldoende inname van elektrolyten zijn veel voorkomende oorzaken van maag- en darmstoornissen. Een van de belangrijkste oorzaken is stress, zowel de dagelijkse emotionele als de wedstrijdstress, en de daarmee gepaard gaande symptomen als uitputting, dehydratie en oververhitting. Als je maag dichtslaat als gevolg van stress en andere oorzaken, kan het meer dan anderhalf uur duren om je maag zich te laten herstellen. Al die tijd zul je langzamer vooruit komen.

De beste remedie tegen maag- en darmstoornissen is regelmatigheid. Op vaste tijden eten en een grote boodschap doen. Probeer altijd voordat je gaat hardlopen je darmen te legen. Goed afstemmen van het tempo, betere snelheidstraining en aandacht voor goed ademhalen, zullen allemaal helpen maag- en darmstoornissen te voorkomen.

Overgeven.
Voor veel ultralopers werkt de maag niet mee tijdens intensieve of langdurige inspanningen81. Het lijkt alsof het verwerken van voedsel én ultralopen elkaar volkomen uitsluiten en veel mensen die proberen te eten én hard te lopen moeten dan ook overgeven (kotsen). Dat kan een goede aanpassingsreactie zijn om op een korte afstand voldoende snelheid te kunnen maken. Een volle maag berooft je namelijk van de kostbare bloedaanvoer die voor de spieren bestemd was. Het gevolg is dat je je zwak, ziek en misselijk voelt en dat kan op een langere afstand fataal zijn. Het tegenovergestelde van teveel eten tijdens hardlopen in een hoog tempo kan zich ook voordoen. Wanneer je dan onvoldoende energie inneemt (te weinig eten, slechte opname), kun je zo hongerig worden dat je moet stoppen81. Soms ben je zelfs zo leeg dat je ook daarvan moet kotsen.

Wanneer je met deze spijsverteringsproblematiek te maken hebt, is het veel beter preventief een paar minuten kwijt te raken door je rust te pakken, dan meer tijd kwijt te zijn vanwege misselijkheid, overgeven of het cumulatieve effect van langere tijd niet kunnen eten. Tenslotte is kotsen soms de beste remedie voor een klotsende maag – je zult je vaak direct beter voelen en het verschaft een schone lei om de juiste verhouding tussen water en voedingsstoffen in te nemen. Opzettelijk kotsen (vinger achter in de keel) wordt echter niet aangeprezen, omdat de maag daarvan nog meer van slag kan raken. Zorg onmiddellijk nadat je over je nek gegaan bent voor aanvulling van energie en vocht. Vast voedsel (droog brood, crackers) kan je maag tot bedaren brengen, maar het kan enkele uur duren voordat deze zich volledig hersteld heeft. Sommige ultralopers zweren tenslotte bij gesuikerde gember als ze misselijk zijn.

(bron: ‘Ultra lang lopen’ –  Theo Grent 2014)